Vibe coding - przyszłość kodowania z AI czy hype

Ostatnio na popularności zyskuje termin "Vibe Coding", stworzony przez Andrieja Karpathy'ego, znanego badacza w dziedzinie sztucznej inteligencji. Czytając jego opis tego zjawiska miałem deja vu. Przeniosłem się myślami do moich własnych początków z programowaniem.

Czym jest "Vibe Coding"?

Karpathy opisuje "Vibe Coding" jako podejście, w którym programista w pełni poddaje się "wibracjom" procesu twórczego. Wspomagany jest przy tym przez coraz sprytniejsze modele językowe (LLM), takie jak te zintegrowane w narzędziach typu Cursor Composer.

W tym trybie kodowanie staje się bardziej konwersacją z AI niż tradycyjnym pisaniem kodu. Proszenie o drobne zmiany, akceptowanie wszystkich sugestii AI bez dogłębnej analizy, wklejanie komunikatów o błędach bez komentarza i liczenie, że AI sama je naprawi – to kwintesencja tego stylu. Kod rośnie, często przekraczając zdolność autora do jego pełnego zrozumienia. Z kolei napotkane błędy, których AI nie potrafi naprawić, są obchodzone lub nadpisywane losowymi zmianami, aż problem zniknie.

Karpathy zaznacza, że to podejście sprawdza się w przypadku "jednorazowych projektów weekendowych", ale sama jego natura jest co najmniej zastanawiająca.

Perspektywa Karpathy’ego nie jest może jakoś szczególnie szokująca. Do takiego weekendowego poklikania w komputer to nawet sensowne podejście. Natomiast w świat poszła inna informacja.

Termin bardzo szybko się spopularyzował. Karpathy pisał o nim na początku lutego, a pewna zmiana w rozumieniu terminu nastąpiła w marcu. Wtedy ludzie z Y-Combinator (funduszu Venture Capital z Doliny Krzemowej, któremu pewien czas przewodził Sam Altman) zrobili posiadówkę, by omówić to zjawisko.

Nagrali to, wypuścili na YouTube i chyba trochę namieszali tym, że zatytułowali to “Vibe Coding Is The Future”. Nie pomaga też fakt, że mówili o tym, jak to teraz każdy stanie się “10x developerem” dzięki tym narzędziom. Nieco podnosi to oczekiwania, czyż nie?

No ale dobra, miało być o tym, jak to się ma do mojej przeszłości.

Echo przeszłości: Moje początki z PHP

Vibe coding cofnął mnie do czasów liceum i moich pierwszych prób tworzenia stron w PHP.

Nie do końca rozumiałem, co robię. Struktura projektu, separacja logiki od widoku czy dobre praktyki były mi obce. Moja metoda? Znaleźć działający kod – z książki czy forum – wkleić i testować, aż zadziała.

Trochę jak "script kiddie" – kopiowanie gotowców bez pełnego zrozumienia, byle osiągnąć efekt. Liczyło się, że strona działa, wyświetla dane, łączy się z bazą.

Czy znałem się na SQL? Czy myślałem o bezpieczeństwie? Raczej nie. Liczył się wynik, tu i teraz. Coś, co powinno działać.

Znowu to samo?

Dlatego moje “PHP na wyczucie” i Vibe Coding wydały się podobne. W obu przypadkach mamy do czynienia z priorytetyzacją szybkiego efektu nad głębokim zrozumieniem. W obydwu polegamy na zewnętrznych "pomocnikach" – kiedyś były to książki, fora i gotowe skrypty, dziś są to zaawansowane modele AI.

W obu przypadkach istnieje ryzyko, że tworzony kod staje się czarną skrzynką, działającą w sposób nie do końca zrozumiały dla samego twórcy.

Czy "Vibe Coding" zastąpi tradycyjne programowanie?

Pojawiają się głosy, że "Vibe Coding", napędzany postępami w AI, może zrewolucjonizować branżę i w dużej mierze zastąpić tradycyjne podejście do programowania. Osobiście podchodzę do tych prognoz z dużą dozą sceptycyzmu.

Tak jak moje wczesne, sklejane z fragmentów strony w PHP były kruche i trudne w utrzymaniu na dłuższą metę, tak samo kod "wyczarowany" przez AI nie jest czymś, czemu bym zaufał we wdrożeniu produkcyjnym.

Podejście "na pozytywne wibracje" i "jakoś to będzie" sprawdza się świetnie przy prototypowaniu, szybkim testowaniu pomysłów czy tworzeniu prostych narzędzi – podobnie jak platformy low-code/no-code. Tak na marginesie jeszcze parę lat temu mówiło się, że to no-code sprawi, że programiści zajmujący się webem zostaną bez pracy).

W ramach researchu stowrzyłem na boku parę projektów tą metodą i na ten moment (połowa 2025) jednak trzeba umiejętności programowania, by w pełni zapanować nad tym co wypluje AI.

Co stoi za hypem?

Wydaje mi się, że Karpathy opisał po prostu swoje doświadczenie z używania narzędzi AI i było to dość niewinne. Ale… Y Combinator obwieszczający światu, że Vibe Coding to przyszłość, miał nieco inne motywy, wykraczające poza czystą technologię.

Pamiętajmy kontekst – okolice przełomu roku przyniosły pewne spowolnienie medialnego entuzjazmu wokół AI. Hype na AI nieco zmalał - mniej było nowości, a nowe modele nie porywały.

Dla organizacji takiej jak Y Combinator, której portfel inwestycyjny jest mocno nasycony startupami z obszaru AI, podtrzymanie wysokiego poziomu "hajpu" ma kluczowe znaczenie. W ostatniej rundzie 148 ze 165 startupów ma coś wspólnego z AI. Entuzjazm inwestorów, wysokie oczekiwania i - co za tym idzie - wysokie wyceny startupów są w ich interesie.

Może było to świadome, może nie, ale wydaje się, że przyniosło efekt, który jest korzystny dla amerykańskiego akceleratora startupów.