Nasza strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Rozumiem

Jak działa pętla forEach w JavaScript

Ashay Mandwarya Systems Engineer / Infosys
Dowiedz się więcej o pętli forEach i sprawdź, czym wyróżnia się na tle innych pętli w JavaScript, m.in for.
Jak działa pętla forEach w JavaScript

JavaScript zapewnia n sposobów za wykonywanie pętli for na tablicach. Poza tradycyjną pętlą for mamy też w JS pętlę forEach.

 


Pętle dla każdego

Jedną z największych zalet używania JavaScript w porównaniu z innymi językami jest to, że zapewnia on szeroki wybór wykonywania podstawowych czynności. Rozważmy na przykład pętle. Jedna z najprostszych i podstawowych części każdego programu. Jest wiele sposobów wykonywania piętli i każdy programista JavaScript ma swój preferowany styl. Użycie pętli forEach jest jednym z nich.

Metoda forEach wykonuje podaną funkcję, czyli tutaj wywołanie zwrotne, raz dla każdego elementu tablicy, co brzmi podobnie do mapowania lub filtrowania. Dowiedzmy się więcej o pętli forEach i zobaczmy, czym wyróżnia się na tle innych pętli w JavaScript.


Składnia

Powyższy snippet to składnia pętli forEach. Tutaj używamy tablicy. Jest ona iterowana i po kolei każdy element jest przypisywany do zmiennej e, którą możemy wykorzystać w dowolnej operacji.


Parametry

arr.forEach(callback(currentValue[, index[, array]]) {
  // execute something
}[, thisArg]);


Parametry przekazywane w callbacku, to:

  • currentValue - bieżąca wartość w kodzie powyżej to e. Trzeba podać ten parametr.
  • index - indeks bieżącego elementu w tablicy. Jest to opcjonalny parametr.
  • array - odniesienie do obiektu, na którym wywołujemy funkcję. Jest to parametr opcjonalny.


Dla forEach można ustawić też jeszcze jeden argument:

  • thisArg - to opcjonalnie ustawiana wartość zmiennej this, w callbacku.


Wartość zwracana

undefined, zawsze.

Filter, map zwraca tablicę, a forEach zwraca wartość undefined. To jest główna różnica między tymi sposobami iteracji.

Teraz, gdy mamy już podstawy, przejdźmy do zasad, o których należy pamiętać podczas korzystania z pętli forEach.

  • forEach wykonuje callback raz dla każdego elementu tablicy
  • zawsze zwraca undefined
  • nie mutuje tablicy, ale wywołanie zwrotne może to zrobić, jeśli zostanie odpowiednio napisane
  • ponieważ forEach zwraca undefined, to nie można łączyć wywołań tej funkcji w łańcuchy, jak np. map, reduce czy filter
  • zakres elementów przetwarzanych przez pętlę forEach jest ustawiany przed pierwszym callbackiem
  • elementy dołączane do tablicy po uruchomieniu forEach nie są brane pod uwagę przez pętlę
  • elementy, które zostały usunięte przed zeskanowaniem przez pętlę, również nie są brane pod uwagę
  • jeśli już zeskanowane elementy zostaną usunięte z tablicy podczas iteracji, to nie zmienia to indeksu, na którym zostanie wykonany następny callback - może się więc zdarzyć, że pewne elementy zostaną w ten sposób pominięte
  • po uruchomieniu pętli forEach nie można jej zatrzymać
  • forEach nie wykonuje wywołania zwrotnego dla elementów tablicy bez wartości


Są to zasady, o których należy zawsze pamiętać podczas korzystania z pętli forEach. Niektóre z nich są proste, a niektóre mogą wymagać wyjaśnienia.

Pokażę kilka przykładów, które podkreślą jeszcze raz te zasady i wyjaśnią, kiedy i gdzie forEach może zostać użyta, a kiedy nie.


Przykłady

Różnica między składnią pętli for i forEach

Na snippecie widać, jak łatwa w zastosowaniu jest pętla forEach w porównaniu z pętlą for.

Używając pętli for w JavaScript, musimy stworzyć pełny template dla pętli, pobierając długość tablicy, inicjalizując, inkrementując i przypisując wartość do i. ForEach nie wymaga tego wszystkiego - wystarczy zdefiniować callback, co jest znacznie łatwiejsze dzięki składni funkcji strzałkowych.

Tutaj możemy zauważyć, że gdy w tablicy znajduje się element pusty, null lub undefined, pętla forEach po prostu nie wykonuje na nim callbacku.

Przykład z MDN

Tutaj możemy zauważyć użycie słowa kluczowego this. Stworzyliśmy funkcję o nazwie counter i dodaliśmy funkcję dodawania do jej prototypu. Korzystając z pętli forEach zliczamy liczbę elementów tablicy oraz sumujemy elementy. W ten sposób wskazujemy sumę właściwości i wartość counterów.

W tym fragmencie używamy forEach w tablicy i jeśli element spełnia określony warunek, usuwamy go z tablicy za pomocą shift(). Dzieje się tutaj ciekawa rzecz, mianowicie element 2 jest usuwany z tablicy, potem również jest drukowany, ale następny element, tj. 3, już nie zostanie wydrukowany.

Dzieje się tak, ponieważ element 2 został usunięty po wydrukowaniu i gdy został usunięty za pomocą shift(), element 3 zajął jego pozycję. Aktualny indeks w momencie usunięcia wynosił 1. Po usunięciu forEach przeszedł do indeksu 2, który miał być pozycją 3, ale został przesunięty na pozycję 1 w miejscu 2, przez co nie został wydrukowany.

W tej zasadzie widzimy, że nie możemy zatrzymać pętli forEach po jej uruchomieniu. Nie można jej zatrzymać za pomocą konwencjonalnych kroków. Zatrzymuje się tylko wtedy, gdy zostanie zgłoszony wyjątek. W snippecie kodu tworzymy obiekt o nazwie exception i jeśli warunek spełnia wymagania, generowany jest wyjątek, który ostatecznie zatrzymuje wykonanie pętli forEach. Cała pętla jest zamknięta w bloku try catch.

Mam nadzieję, że już teraz rozumiesz, jak działa pętla forEach.



Oryginał tekstu w języku angielskim przeczytasz tutaj.

1 komentarz

Lubisz dzielić się wiedzą i chcesz zostać autorem?

Podziel się wiedzą z 160 tysiącami naszych czytelników

Dowiedz się więcej