Nasza strona używa cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień w przeglądarce. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Rozumiem

Czy będzie podatek 5% dla programistów?

Sprawdź, co zmieniło się w polskim prawie w kwestii opodatkowania i kiedy programista może płacić tylko 5% od działalności.
Pakiet ip box a opodatkowanie 5  programist%c3%b3w

Od 1 stycznia 2019 r. do polskiego systemu podatkowego wprowadzono przepisy, które pozwalają na preferencyjne opodatkowanie przychodów uzyskiwanych w związku z szeroko rozumianym wytwarzaniem praw własności intelektualnej (regulacje IP Box). Przepisy wprowadzono do obu ustaw o podatkach dochodowych. Generalną regułą jest możliwość stosowania preferencyjnej, 5-procentowej stawki podatku do dochodów z wytworzonych, rozwiniętych lub ulepszonych praw własności intelektualnej, takich jak patent, wzór użytkowy, topografia układu scalonego, rejestracja nowego leku, czy wreszcie – co szczególnie ważne dla branży IT - program komputerowy. Czy zatem programista może opodatkowywać część dochodu uzyskiwanego z tego tytułu 5-procentową stawką podatkową, zamiast według skali podatkowej? Wydaje się to możliwe, jednak konieczne jest spełnienie dodatkowych wymogów.


Uwagi ogólne

Nowe przepisy wprowadzają pewne warunki, które uprawniają do stosowania preferencji. Dotyczy ona tylko praw własności intelektualnej, podlegających ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw (krajowych lub międzynarodowych). Co więcej, prawo własności intelektualnej – w naszym przykładzie – do programu komputerowego, powinno zostać wyodrębnione w księgach rachunkowych spółki. Należy podkreślić, że wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie praw własności intelektualnej powinno mieć miejsce w ramach działalności badawczo-rozwojowej.

Ważnym elementem instytucji IP box jest specyficzny sposób ustalania podstawy opodatkowania, z wykorzystaniem tzw. wskaźnika Nexus. Elementami wpływającymi na możliwość stosowania 5-procentowej stawki podatkowej są elementy takie jak prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio przez podatnika lub nabycie wyników prac badawczo rozwojowych. 

W ramach IP Box podatnicy mają również możliwość rozliczenia strat. Dotyczy to dochodu z tego samego prawa własności intelektualnej lub tego samego rodzaju produktu, lub usługi.


Możliwość zastosowania przepisów dotyczących IP Box do programistów

Przepisy wprost odnoszą się do możliwości zastosowania preferencyjnej stawki podatkowej w przypadku wytwarzania programu komputerowego. Zasadne wydaje się zatem stwierdzenie, iż w sytuacji, w której spełnione są formalne warunki (prowadzenie przez podatnika działalności badawczo rozwojowej i istnienie stosownej dokumentacji), 5-procentowa stawka podatkowa będzie miała zastosowanie do programów komputerowych wytwarzanych w ramach działalności badawczo-rozwojowej podatnika (spółki lub samodzielnego programisty prowadzącego działalność gospodarczą, choć w tym ostatnim przypadku sytuacja nie jest do końca klarowna, jak wskazuję w dalszej części artykułu).

Mimo iż przepisy funkcjonują stosunkowo krótko, pojawiły się interpretacje indywidualne, potwierdzające powyższe stanowisko. W jednej z nich (wydanej 24 kwietnia 2019 r., sygn. 0112-KDIL3-3.4011.25.2019.2.DS ), Dyrektor Krajowej Administracji Skarbowej stwierdził, że:

Oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszeniem jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych

Tym samym wydaje się, że organy widzą możliwość, aby programiści prowadzący samodzielną działalność gospodarczą i świadczący usługi na rzecz podmiotów trzecich, po spełnieniu warunków formalnych, będą mieli praw do stosowania preferencyjnej stawki podatkowej. Każdy przypadek powinien jednak być analizowany indywidualnie. Należy też zadbać o stronę formalną i dokumentację. Ponadto, literalne brzmienie przepisów nie przewiduje wprost możliwości stosowania preferencji dla samozatrudnionych (ale też takiej możliwości nie wyklucza). Organy podatkowe widzą taką możliwość, więc warto rozważyć wystąpienie o interpretację indywidualną.

W kwestii programistów, zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, sprawa może być nieco bardziej skomplikowana. Interpretacje indywidualne potwierdzają, że wytwarzanie oprogramowania komputerowego przez programistów zatrudnionych przez spółkę mogą stanowić działalność badawczo – rozwojową (tak np. interpretacja indywidualna z 9 kwietnia 2019 r., 0115-KDIT3.4011.29.2019.2.MR). Konieczne jest wyodrębnienie prac związanych z wytwarzaniem oprogramowania i przeniesienie wytworzonych dzieł na pracodawcę.

Niemniej jednak, w sytuacji pozostawania w stosunku zatrudnienia, działalność badawczo rozwojową będzie prowadziła spółka, a nie jej pracownicy. Z tego powodu wydaje się, że w sytuacji pozostawania w stosunku zatrudnienia korzyść odniesie pracodawca, nie zaś pracownik. W stosunku do tego ostatniego możliwe jest natomiast zastosowanie w stosunku do wytworzonego oprogramowania, 50% kosztów uzyskania przychodów. Również w tym przypadku konieczne jest spełnienie szeregu wymogów formalnych, jednak instytucja ta jest na tynku IT coraz bardziej powszechnie stosowana.